Van eigen bodem, 47'

Palestina is slechts vier hartchirurgen ‘arm’. Mohammed Tamin is een van hen. In 2003 kwam hij naar België om zich te specialiseren in pediatrische ingrepen. De tweede intifada heeft van Mohammed een oorlogschirurg gemaakt. Iedere dag strijdt hij met een persoonlijk conflict. Een chirurg werkt met zijn handen en probeert levens te redden. Maar het zijn diezelfde handen die stenen gooien tegen het militaire apparaat van de Israelische staat. Ondanks alles droomt Tamin van verzoening en een betere wereld voor zijn kind en voor zichzelf. Op een schitterende wijze creëert Two Hands een poëtische visie op een conflict dat veraf ligt van poëzie. Het is een film die je naar de keel grijpt en die in zes korte minuten heel veel verklaart over de situatie in Palestina.

Een oude buurtbioscoop, waar behalve schoolgroepen nog weinig publiek komt. De eigenaar is een oude man met een hond, een postzegelcollectie en herinneringen. Zijn twee zonen en zijn dochter blijven de onrendabele bioscoop, tegen beter weten in, uitbaten. Met deze elementen maakt Elias Grootaers een mooie en sterke documentaire over de mens, de cinema en de tijd. De tijd die slechts één richting kent, maar toch overal sporen nalaat. In de vorm van een gebouw, archiefmateriaal, een verzameling, maar vooral als herinneringen. Scherp, gevoelig in beeld gebracht –ontroerend mooi. Elias Grootaers studeert dit jaar af aan de KASK filmopleiding (Hogeschool Gent). Hij maakte “Cinema Central” in zijn voorlaatste jaar en won hiermee in 2005 de SCAM juryprijs voor Beste Documentaire op het Internationaal Kortfilmfestival-Leuven.