4. Fata Morgana
Film-Plateau: woe/wed 12/3 18.00
BUDA: vrij/fri 14/3 22.30
MuHKA_media: zon/sun 16/3 16.00
Werner Herzog
79', 1972, Duitsland, kleur, Engelse titels, 35mm
79’, 1972, Germany, Colour, English subtitles, 35mm
In 1968 trok Werner Herzog samen met cameraman Jörg Schmidt-Reitwein naar de Sahara woestijn in de hoop fata morgana's op pellicule vast te leggen. Ze verzamelden heel wat meer materiaal en de uiteindelijke film werd zelf één grote fata morgana. Het lijkt alsof een antropoloog van een andere planeet onze wereld voor zijn ogen ziet voorbij trekken als een vertraagde koortsdroom. Tussen vliegtuig- en autowrakken, karkassen van opgedroogde koeien, onaffe metalen constructies, abstracte landschappen en bevreemdende personages ontvouwt zich in adembenemende beelden een surrealistisch scheppingsverhaal in drie delen: Die Schöpfung, Der Paradies en Das Goldene Zeitalter. Een documentaire sciencefictionfilm als afrekening met ons westers koloniaal verleden waarbij één vraag blijft nazinderen: is elke film niet een poging om een of ander persoonlijk fata morgana in beeld en klank vast te leggen?
In 1968 Werner Herzog took his cameraman Jörg Schmidt-Reitwein to the Sahara desert in hopes of capturing fata morganas on film. They came back with a lot more footage and the film eventually became one big fata morgana. It almost looks as though an alien anthropologist sees our world spinning before his eyes like a slow fever. Between airplane and carwreckage, dried-up cowcarcasses, unfinished metal constructions, abstract landscapes and uncanny characters emerges a breathtakingly shot surreal genesis story in three parts: Die Schöpfung, Der Paradies and Das Goldene Zeitalter. A documentary science fiction film as a final settlement with our Western colonial past that allows for one lingering question: Is not every film an attempt to picture some personal fata morgana?
79’, 1972, Germany, Colour, English subtitles, 35mm
In 1968 trok Werner Herzog samen met cameraman Jörg Schmidt-Reitwein naar de Sahara woestijn in de hoop fata morgana's op pellicule vast te leggen. Ze verzamelden heel wat meer materiaal en de uiteindelijke film werd zelf één grote fata morgana. Het lijkt alsof een antropoloog van een andere planeet onze wereld voor zijn ogen ziet voorbij trekken als een vertraagde koortsdroom. Tussen vliegtuig- en autowrakken, karkassen van opgedroogde koeien, onaffe metalen constructies, abstracte landschappen en bevreemdende personages ontvouwt zich in adembenemende beelden een surrealistisch scheppingsverhaal in drie delen: Die Schöpfung, Der Paradies en Das Goldene Zeitalter. Een documentaire sciencefictionfilm als afrekening met ons westers koloniaal verleden waarbij één vraag blijft nazinderen: is elke film niet een poging om een of ander persoonlijk fata morgana in beeld en klank vast te leggen?
In 1968 Werner Herzog took his cameraman Jörg Schmidt-Reitwein to the Sahara desert in hopes of capturing fata morganas on film. They came back with a lot more footage and the film eventually became one big fata morgana. It almost looks as though an alien anthropologist sees our world spinning before his eyes like a slow fever. Between airplane and carwreckage, dried-up cowcarcasses, unfinished metal constructions, abstract landscapes and uncanny characters emerges a breathtakingly shot surreal genesis story in three parts: Die Schöpfung, Der Paradies and Das Goldene Zeitalter. A documentary science fiction film as a final settlement with our Western colonial past that allows for one lingering question: Is not every film an attempt to picture some personal fata morgana?
