1. Good News
Film-Plateau: woe/wed 12/3 20.00
BUDA: vrij/fri 14/3 20.15
MuHKA_media: zon/sun 16/3 17.30
Ulrich Seidl
130', 1989, Oostenrijk, kleur, Engelse titels, 35mm
130’, 1989, Austria, colour, English subtitles, 35mm
Ulrich Seidl’s eerste cinema release was meteen een schot in de roos en zorgde voor behoorlijk wat controverse en discussie in Oostenrijk en Duitsland. Werner Herzog ‘himself’ verdedigde de film toen de financierders ermee dreigden zich terug te trekken, en plaatste hem in zijn top tien van beste documentaires ooit gemaakt. “Good News” fungeert als een ironisch essay waarbij de armzalige omstandigheden van Zuid-Aziatische krantenverkopers in de rand van Wenen geplaatst wordt tegenover beelden van diegenen die de krantjes en roddelbladen lezen, gegoede Weense burgers. Seidl zet hiermee de dubbele relatie tussen distributie en consumptie, tussen immigranten-verkopers en de xenofobe en respectloze kopers in de verf. De gestileerde tableaus worden lang aangehouden en werken de afstandelijke en ongemakkelijke atmosfeer in de hand. Een film over de moderne slaven van de economie en exemplarisch voor de cinematografische stijl die Seidl later verder zal ontwikkelen.
Urlich Seidl’s first cinematic release was nothing less than a succes and stimulated controversy and public discussion in Austria and Germany. When financers were threatening to back out of the film, Werner Herzog himself came to the rescue and put the film in his top ten best documentary films ever made. “Good News” is an ironic essay in which the squalid conditions of South Asian immigrants who sell newspapers in Vienna's outer districts are juxtaposed with observations of the people who read the papers, well-to-do Viennese citizens. Structurally, Good News draws attention to the symbiotic relation between distribution and consumption, that is, between the immigrant sellers and the partially xenophobic and disrespectful buyers. The stylised tableaus are lingering and contribute to the distant and oncomfortable atmosphere. This is a film about the modern slaves of the economy and exemplary for the cinematographic style which marks Seidl’s films.
130’, 1989, Austria, colour, English subtitles, 35mm
Ulrich Seidl’s eerste cinema release was meteen een schot in de roos en zorgde voor behoorlijk wat controverse en discussie in Oostenrijk en Duitsland. Werner Herzog ‘himself’ verdedigde de film toen de financierders ermee dreigden zich terug te trekken, en plaatste hem in zijn top tien van beste documentaires ooit gemaakt. “Good News” fungeert als een ironisch essay waarbij de armzalige omstandigheden van Zuid-Aziatische krantenverkopers in de rand van Wenen geplaatst wordt tegenover beelden van diegenen die de krantjes en roddelbladen lezen, gegoede Weense burgers. Seidl zet hiermee de dubbele relatie tussen distributie en consumptie, tussen immigranten-verkopers en de xenofobe en respectloze kopers in de verf. De gestileerde tableaus worden lang aangehouden en werken de afstandelijke en ongemakkelijke atmosfeer in de hand. Een film over de moderne slaven van de economie en exemplarisch voor de cinematografische stijl die Seidl later verder zal ontwikkelen.
Urlich Seidl’s first cinematic release was nothing less than a succes and stimulated controversy and public discussion in Austria and Germany. When financers were threatening to back out of the film, Werner Herzog himself came to the rescue and put the film in his top ten best documentary films ever made. “Good News” is an ironic essay in which the squalid conditions of South Asian immigrants who sell newspapers in Vienna's outer districts are juxtaposed with observations of the people who read the papers, well-to-do Viennese citizens. Structurally, Good News draws attention to the symbiotic relation between distribution and consumption, that is, between the immigrant sellers and the partially xenophobic and disrespectful buyers. The stylised tableaus are lingering and contribute to the distant and oncomfortable atmosphere. This is a film about the modern slaves of the economy and exemplary for the cinematographic style which marks Seidl’s films.
